تفکر برنده برنده در خانواده

تفکر برنده – برنده

تفکر برنده -برنده یعنی سعی کنیم این روحیه را در تمام تعاملات خود به وجود آوریم و همیشه خواهان این باشیم که خوبی ها برای همه ماست .

همیشه به یاد داشته باشید که همسری یا پدر و مادری ممکن است داد و ستدی توام با ناخشنودی باشد و مستلزم پختگی و تعهد بالایی است .

به خاطر داشته باشید که آنچه کودک را خوشحال می کند درست مخالف آن چیزی نیست که ناراحتش می کند ، یا سبب عدم رضایت او می شود .

فردریک هرزبرگ اولین بار نظریه رضایت و عدم رضایت را در تئوری بهداشت انگیزشی مطرح کرد که کاربردهای بسیاری برای خانواده ها داشته است .

  • انتظار قدر دانی زیاد از سوی بچه های تان نداشته باشید . اگر آنها از شما قدر دانی کردند که چه بهتر ، در غیر اینصورت چنین انتظاری نداشته باشید.
  • خوشحال باشید و تا جایی که امکان دارد عوامل نارضایتی را از بین ببرید .
  • عواملی باعث خشنودیتان می شود به کودکان تحمیل نکنید .

شما نمی توانید فرایند های طبیعی را به زور ایجاد کنید . تمام والدین با کودکانی سر و کار دارند که دائم ناراضی هستند ، اما به یاد داشته باشید که تمام کارهایی که شما برای خشنودی فرزندتان انجام می دهید ، معمولا” در موردشان صحبتی نمی شود . بنابر این اشتباه نکنید و فکر نکنید که عدم قدر دانی کودکان از زحمات شما ، به این معناست که والدین خوبی نبوده اید و کارتان را درست انجام نداده اید .

ارتباط اهمیت فراوانی دارد . افراد وقتی به شما اعتماد می کنند که دلسوزشان  هستید . بنابراین اگر شما روحیه برنده – برنده را در هر جایی که امکان دارد، تقویت کنید، کودکان بهتر می توانند شرایط را درک کنند و تصمیماتی را که برنده – برنده به نظر می رسند، می پذیرند . برای این کار چند راه وجود دارد :

  • شما می توانید به آنها اجازه دهید در کارهای کوچک برنده شوند .
  • وقتی کودکان کوچک هستند ، بیشتر کارهایشان هم کوچک است .
  • شما می توانید در مورد امور مهم با آنها به تعامل برسید .

به این ترتیب آنها می فهمند که خیر و صلاحشان را می خواهید ودر پی برآوردن دیدگاه های شخصی و خودخواهانه ی خود نیستید . شما می توانید آنها را در مشکلات خود سهیم کنید و با هم راه حلی بیابید . ممکن است آنها راه حل هایی را ارائه دهند و دید گاه هایی را مطرح کنند که از دیدگاه شما بهتر باشند .

شما می توانید برای برقراری توازن در عرصه رقابت گام بر دارید . به یاد دارم پسر پنج ساله ام وقتی که از برادر خردسالش مراقبت می کردم ، خشمگین و ناراحت می شد . سرانجام من گفتم : « چرا نمی روی کتاب دلخواهت را بیاوری ، تا وقتی من از بچه مواظبت می کنم ، آن را باهم بخوانیم ؟ این بچه فقط می خورد و می خوابد و من و تو می توانیم مدت ها با هم باشیم . به این ترتیب این وقت به خواندن کتاب داستان اختصاص یافت و مشکل حل شد .

گاهی ما در ارتباطات خود به چیز هایی فکر می کنیم و انتظاراتی داریم که هرگز آنها را به زبان نمی آوریم . و این انتظارات نادرست سبب برداشت از حساب عاطفی خانواده می شود . توافق های برنده – برنده در وجود آمدن انتظارات واضح و درست به شما کمک می کند .

از اعضای خانواده بپرسید چه شرایطی لازم است تا اعضای خانواده بتوانند با هم برای رسیدن به یک راه حل تلاش کنند و چرا این کار بهتر از این است که هریک از اعضای خانواده به تنهایی بتوانند راه حلی بیابند ؟ چطور ایده ی یک سوال و یک تعهد می تواند مفید باشد ؟

در زندگی خانوادگی مسئولیت ها و وظایفی را برای هر یک از اعضای خانواده تعیین کنید تا روش برنده -برنده برای تک تک اعضا ملموس شود. این نوع ایجاد انضباط و دادن مسئولیت روحیه متفاوتی به فرزندان می دهد . آنها انعطاف پذیر تر و تعلیم پذیر تر می شوند و در اغلب موارد ، به عواطف و احساسات بین اعضای خانواده هم کمک می کند چون تمایلات خوبی بر روحیه آنان حاکم می شود و حس همیاری و تعامل را در خانواده بیشتر می کند .

اگر ما همیشه نیت خوبی داشته باشیم ، با این فرض که دیگران حداکثر تلاش خود را در مسیر مثبت و درست به کار می برند ، می توانیم تاثیر بسیاری بر آنها بگذاریم و هر چه بیشتر نیروهای مثبت آنها را آزاد کنیم .

اگر ما بتوانیم یکدیگر را افرادی در حال تغییر و با نیت های خیر در نظر بگیریم ، اگر بتوانیم مقصدمان را حفظ کنیم و به عاقبت کار بیندیشیم ، از انگیزه و تعهدی برخوردار خواهیم شد که همیشه ما را در جهت برنده – برنده پیش می برد .

https://t.me/kanongarm

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *