بخشش ما را رها می سازد و بدن و زندگی ما را شفا می بخشد. انرژی زیادی می برد تا بتوانیم کسی را از قلبمان بیرون کنیم ولی با بخشیدن، در واقع خودمان را اصلاح می کنیم نه الزاماً دیگری را.
بخشش انرژی ما را به ناحیه قلب حرکت می دهد. هنگامی که انرژی بدن به طرف قلب حرکت می کند، زخم های وارده را به خود نمیگیریم(و می توانیم شفا یابیم) . آغاز بخشش از قلب است و بسیار قدرتمند می باشد.
مطالعات علمی نشان داده است، هنگام تمرکز روی شیئی یا شخصی که دوستش داریم، با قلبمان فکر میکنیم، آهنگ قلبمان منظم و سالم تر می شود. سطوح هورمون ها هم تغییر کرده و عادی می شود.
زمانی که مردم یاد میگیرند به طور منظم با قلبشان فکر کنند، حتی می توانند بیماری قلبی و سایر شرایط تنش آفرین را از میان بردارند.
میدان الکترومغناطیس قلب چهل برابر قوی تر از میدان الکترومغتاطیس ایجاد شده توسط مغز است.
آلیس میلر می گوید وقتی از بچه ها خواسته میشود والدین بدرفتار خود را بدون تجربه هیجانات و دردهای شخصی، ببخشند، بخشش به صورت سلاح سکوت دیگری درمی آید.
بخشش بدون طی کردن این روند در واقع بخشش نیست بلکه شکل دیگری از نفی و انکار است.
بسیاری از افراد تصور می کنند بخشش فردی که به آنها صدمه زده، نظیر این است که بگویند آنچه بر سر آنها آمده مهم نبوده و آنها رنجی را متحمل نشده اند. هیچ حرفی بیش تر از این نمی تواند دور از حقیقت باشد. بخشش پذیرفتن مقام تسلیم نیست.
برای رسیدن به مرحله بخشش، در درجه اول باید تجربه های تلخ گذشته را برای خود حل و فصل کنیم. بخشش به این معنا نیست که آنچه اتفاق افتاده، بی عیب و نقص بوده است. این صرفاً بدان معناست که بار دیگر حاضر نیستیم اجازه دهیم آن تجربه تلخ به طور معکوس روی زندگی ما تأثیر گذارد. بخشش عملی است که ما نهایتاً برای خود انجام میدهیم.
سعی کنید این تمرین را پیاده کنید
چشم هایت را ببند
برای یک لحظه روی معنای بخشش تأمل کن، بخشش از نقطه نظر تو چه معنایی دارد؟
و اکنون، خیلی آرام و بدون اجبار- فقط به عنوان تجربه و آزمایش – اجازه بده خاطره فردی را از او خشمگین هستی، آرام آرام وارد ذهن تو شود به صورت یک تصویر، به صورت یک احساس.
شاید آن شخص را در عمق سینه خود به صورت یک ترس، یک مقاومت احساس کنی.
با وجود این، او در ذهن تو تبلور پیدا می کند. پس به گونه ای آرام- برای این آزمایش- در این لحظه او را به درون دعوت کن و بعد آرام در قلبت به او بگو: «من تو را بخشیدم»
با این فرد آرام در درون خود و به زبان خود و به سبک خود صحبت کن.
در قلبت به او بگو: « من تو را برای آنچه در گذشته نسبت به من انجام دادی، چه با کلمات، چه در عمل، چه با افکار، چه عمدی، چه غیر عمدی، می بخشم؛ من تو را می بخشم.
برای یک لحظه اجازه دهید بخشش تبلور پیدا کند. کینه کسی را از دل بیرون کردن واقعاً دردناک است.
ای ترس، دو دلی … رها شوید. … و در همین لحظه آنها را با بخشش خود لمس کنید.
«من تو را می بخشم»
حالا اجازه دهید آنهاآرام شما را ترک کنند و ضمناً دعای شما بدرقه راه آنها باشد.
حالا کسی را در ذهن مجسم کنید که از شما رنجشی به دل دارد. آنها را به قلبتان راه دهید، آنها را به تصویر بکشید و به آنها آرام ، اجازه ورود دهید.
منظور کسی است که از شما رنجش دارد. از شما خشمگین است و حاضر نیست شما را ببخشد.
آنها را به قلبتان راه دهید و به آنها بگویید: « از تو برای آنچه عمداً یا غیر عمد انجام داده و دل تو را به درد آورده ام طلب بخشش می کنم. من از تو پوزش می طلبم. »
به دلیل خشم، ترس، کوردلی، تنبلی، من تو را عمداً یا بطور غیرعمد از خود رنجاندم و اکنون طلب بخشش می کنم.
اجازه دهید چیزی اتفاق بیفتد، آن بخشش را وارد کنید. اجازه دهید آن بخشش شما را لمس کند . اگر افکاری نظیر شک و تردید می خواهند وارد ذهن شوند، دقت کنید، قساوت و بی رحمی ما نسبت به خودمان تا چه حد عمیق است و قلبتان را به روی بخشش بگشایید.
اجازه دهید که بخشوده شوید.
«اگرچه من تو را از خودم رنجاندم، ولی اکنون طلب بخشش می کنم.»
اجازه دهید آن بخشش را حس کنید به آن اجازه ورود دهید.
وسپس اجازه دهید آنها به سوی بخشش حرکت کنند؛ بخشش و دعا در حق شما و بعد به قلبتان رجوع کنید و بگویید: من تو را به خودت می بخشم»
هر چیزی که می خواهد مانع این کار شود، نظیر ترس و بی رحمی رها سازید و جای آن را به بخشش و ترحم دهید.
و بعد آرام در قلبتان همین طور که خود را به اسم کوچکتان می نامید، بگویید:« من تو را به خودت بخشیدم.»
اجازه دهید این بخشش همه اطرافیان شما را در برگیرد.
به امید آنکه همه موجودات خود را می بخشیدند.
به امید آنکه همه شادی را کشف می کردند.
به امید آنکه همه از غم رها می شدند.
به امید آنکه همه در صلح و آرامش می زیستند.
به امید آنکه همه شفا پیدا کنند .
اجازه دهید این عشق، دوستی، مهربانی و بخشش سراسر کره زمین و کل عالم را فراگیرد.
به امید آنکه همه انسان ها از غم رها شوند.
به امید اینکه انسان ها به قدرت بخشش، آزادی و آرامش پی ببرند.
به امید آنکه همه موجودات در کلیه سطوح هستی به حقیقت وجود خود پی ببرند.
به امید آنکه آنها به وسعت خود به آرامش بی منت خود پی ببرند.
به امید آنکه همه موجودات رها و آزاد شوند.
Dr. Christiane Northrup