آیا در خانواده هایی که هر دو زوج شاغل هستند ، مسئولیت های خانه را بین خود تقسیم می کنند ؟

تحقیقات نشان می دهد ، زنان خیلی بیشتر از مردان به آشپزی ، نظافت ، رختشویی ، ظرفشویی و خرید خانه می پردازند. تنها کاری که مردان بیشتر از زنان انجام می دهند ، تعمیرات است . موضوع مهم دیگر اینکه مردان ، کارهای داخل خانه را اصلا جزو وظایف خود نمی دانند و زنان دائما باید به آنان یادآوری کنند که چه کاری باید انجام دهند . علاوه بر آن ، به نظر می رسد ، بسیاری از مردان نمی دانند که در خانه چقدر کم کار می کنند .

آیا زنان شاغل رضایت بیشتری از زندگی زناشویی خود دارند ؟

تحقیقات نشان می دهد که موقعیت اشتغال زنان ، در رضایت آنها از زندگی زناشویی یا ثبات آن ،تاثیر نمی گذارد . اما رضایت زناشویی با موضوع دیگری ارتباط داشت و آن سهیم بودن شوهر در انجام دادن کارهای خانه بود . هر چه مردان در کارهای خانه بیشتر سهیم می شوند ، زنان شاغل بیشتر احساس خوشبختی می کنند . در عوض ، زنان شاغلی که شوهرانشان در کارهای خانه کمک نمی کنند ، در خطر ابتلا به افسردگی قرار دارند .

مادران شاغل و فرزندان

در مورد فرزندان زنان شاغل دو موضوع مهم وجود دارد :

• کارهای فرزند داری ، در بین پدر و مادر چگونه تقسیم می شود ؟
• آیا شاغل بودن زنان در سازگاری روانی کودکان تاثیر دارد ؟

مطالعات نشان می دهد که امروزه ،نسبت به ۳۰ سال گذشته ، مردان بیشتر در امور فرزندداری سهیم می شوند . با این حال ، محققان تخمین می زنند که هنوز هم ۶۰ تا ۹۰ درصد کارهای فرزندان با مادران است .

وقتی پدران مقدار زیادی از امور فرزندداری را به عهده می گیرند ، فرزندان مهارت های اجتماعی و شناختی بیشتری به دست می آورند . به نظر می رسد که حضوردو بزرگسال فعال در زندگی ، به نفع کودکان است . همچنین ، پدرانی که ، برای رسیدگی به فرزندان ، زمان بیشتری اختصاص می دهند ، نسبت به پدران بی خیال ، سالمتر و با دیگران مهربان تر هستند . علاوه بر آن ، روابط این پدران با فرزندان خود بهتر است . به عبارت دیگر ، هم پدران و هم فرزندان ، از گذران وقت خود با همدیگر ، سود می برند .

مادرانی که شوهر ندارند ، ( مادران طلاق گرفته یا بیوه ) و به دلایل اقتصادی مجبور به کار در خارج از خانه هستند ، کارهای فرزند داری بسیار است . آنها در بردن بچه ها به مدرسه ، تربیت آنها ، کمک به درسها ، و تغذیه آنها ، مشکلات زیادی پیدا می کنند .

بین اشتغال مادران و سازگاری روانی فرزندان ، رابطه پیچیده ای وجود دارد . در این رابطه متغیر های زیادی وارد عمل می شوند ، مثل کیفیت مهد کودک و مدارس فرزندان ، موقعیت اقتصادی خانواده ، و حساسیت مادر به نیاز های فرزندان و مشارکت پدر .

کیفیت زندگی زنان

درباره زندگی زناشویی و فرزندان زنان شاغل صحبت کردیم . اما کیفیت زندگی خود این زنان چگونه است ؟ آیا آنها « استرس نقش » را تجربه می کنند ؟ بهداشت روانی و سلامت فیزیکی آنها چگونه است ؟

استرس نقش ( role strain ) زمانی روی می دهد که افراد نتوانند همه وظایف نقش خود را انجام دهند . مثلا در صورت بیمار شدن شوهر یا طلاق گرفتن ، ممکن است زن ، در آن واحد نقش سرپرست خانواده ، همسر ، مادر ، و نان آور خانواده را ایفا کند . استرس نقش زمانی نمایان می شود که زن نتواند با این نقش ها سازگار شود یا از عهده آنها برآید .

زنان شاغل معمولا ، استرس نقش را به صورت تعارض بین شغل و وظایف خانوادگی تجربه می کنند . اما اکثر زنان شاغل ، دوست ندارند کار خود را که هویت شغلی خود می دانند ، رها کنند .

ممکن است تصور کنیم که استرس نقش ، افت سلامت جسمی زنان شاغل را موجب می شود . اما مطالعات نشان می دهد که زنان شاغل ، از لحاظ سلامت جسمی ، سالمتر از زنان خانه دار هستند . تنها یک گروه از زنان شاغل با سلامت جسمی بدی روبرو هستند ، زنانی که در مشاغل کم درآمد کار می کنند . یا مشاغل باب میل خود ندارند ، چند فرزند و شوهر بی خیال دارند .

زنان شاغل به اندازه زنان خانه دار سلامت روانی دارند . در واقع ، گاهی آنها شادتر و سازگارتر از زنان خانه دار هستند . زنان شاغل بیشتر احساس کفایت و موفقیت می کنند . تحقیقات نشان می دهد زنانی که شغل های راضی کننده دارند ، با مشکلات درون خانه ، بهتر کنار می آیند . اما زنانی که شغل های سطح پایین دارند و از آنها راضی نیستند ، در کل از زندگی ناراضی هستند و رنج آنها بیشتر است .