- فرض کنید کسی از اطرافیان مهم شما خطایی کرده و شما می خواهید از او انتقاد کنید، چگونه انتقاد می کنید؟
به نظر میرسد که انتقادکردن آسان و انتقاد شنیدن سخت است ولی انتقادکردن نیز به مهارتهای خاصی نیاز دارد و بدون این مهارتها، نه تنها سازنده نخواهد بود بلکه مخرب بوده و ممکن است به کدورت و دشمنی بیانجامد.
در انتقاد سازنده، باید از قضاوت عجولانه و تفسیرهای نادرست بپرهیزیم. بنابراین ابتدا شخص انتقادگر با تأمل در موضوع، از غلط یا اشتباه بودن آن موضوع اطمینان حاصل کند. انتقادکردن با پیش داوری و با ذهنیت منفی اشتباه است.
اگر اشتباه رفتاری فرد تکرار نمیشود از انتقاد بپرهیزیم و گذشت و چشم پوشی پیشه کنیم.
انتقاد به شکل غیر مستقیم میتواند مفید باشد، به شرطی که بصورت طعنه و کنایه جلوه نکند.
بهتر است انتقاد همراه با ذکر نقاط مثبت طرف مقابل باشد تا طرف مقابل فکر نکند که شما فقط قصد عیب جویی دارید.
انتقاد تحکم آمیز موجب میشود فرد بلافاصله در موضع دفاعی قرار بگیرد. بنابر این انتقاد باید با زبان نرم و همدلانه بیان شود.
انتقادهای طولانی که به سخنرانی تبدیل میشوند هم مثمر ثمر نخواهند بود. مراقب باشیم که دفعات انتقاد زیاد نباشد و حتما خوبیهای طرف مقابل را هم ببینیم و تحسین کنیم.
انتخاب زمان و مکان مناسب برای مطرح کردن انتقاد بسیار مهم است.
انتقاد اگر با حسن نیت و به منظور کمک باشد، مورد پذیرش خواهد بود بنابراین لازم است با احساسات طرف مقابل همدلی کنیم و سعی در درک متقابل داشته باشیم
و از انتقاد فرد در مورد خودمان نیز استقبال کنیم.
مراقب باشیم از رفتارهایی انتقاد کنیم که قابل تغییر و قابل اصلاح است. نه موضوعاتی که هرگز قابل تغییر نیست.
هرگز در انتقاد نباید فرد را مورد مقایسه با دیگران قرار دهیم.
و بالاخره انتظار نداشته باشیم که فرد بدون چون و چرا نظر ما را بپذیرد و به کاربندد پس در مقابل نپذیرفتن نظر، یا حتی عکس العمل های تند طرف مقابل ظرفیت لازم را داشته باشیم.
به کانون گرم بپیوندید https://t.me/kanongarm