تروریستهای داخلی چه کسانی هستند؟

همه ما شنیده ایم که افکار ما سرنوشت ما را می سازند! اما مگر کسی وجود دارد که به بیمار بودن فکر کند و دوست داشته باشد بیمار باشد؟ اما چگونه می شود که افراد زیادی دائما بیمارند و بیشتر عمرشان مشغول آه و ناله کردن هستند. آیا فردی را می شناسید که بخواهد شکست بخورد؟ حتما می گویید مگر وجود دارد که ما بشناسیم؟

پس چطور عده ای مرتب در کارهایشان شکست می خورند؟ آیا کسی وجود دارد که اضطراب و تشویش را به زندگیش دعوت کند؟ تکلیف چیست؟ بالاخره زندگی ما ماحصل افکار ما هست یا نیست؟

در این بین نباید از وجود “تروریست های داخلی” غافل شد. تروریستهای داخلی در واقع قسمتهایی از خود ما هستند که مانع رسیدن ما به اهداف یا تغییرات مثبت در ما می شوند و باعث از بین رفتن انرژی ما می شوند. این تروریست ها در واقع باورهای غلطی هستند که در ذهن ما جا خوش کرده اند و ایجاد مانع می کنند. باید توجه داشته باشیم که این قسمتها را نمی توان نابود کرد و از بین برد چرا که اینها بخشی از وجود خود ما هستند بلکه باید آنها را با بخشها و قسمتهای دیگر وجودمان همراستا و موافق کنیم تا بتوانیم به خواسته و اهداف مان برسیم.

فرض کنید فردی باور دارد “من ریاضی یاد نمی گیرم” حالا اگر بهترین استادان ریاضی را به خدمت بگیرد و ساعتها به یادگیری ریاضی بپردازد تا زمانی که این باور را تغییر نداده است انتظار پیشرفت در یادگیری ریاضی برای این فرد بیهوده است.