جوانان تا زمانی که ازدواج میسر شود باید خودکنترلی جنسی داشته باشند.
با توجه به این موضوع که سن ازدواج بالا رفته، فاصله زمانی میان بلوغ جنسی و ازدواج نیز زیاد شده است. این مقاله به این سوالات پاسخ میدهد که تا زمانی که ازدواج میسر شود، با غریزه جنسی چه باید کرد؟ از طرف دیگر ممکن است امکان ازدواج تا سالیان طولانی میسر نشود یا حتی عده ای ناخواسته مجرد بمانند، در این صورت تکلیف چیست؟
مهارت های خویشتنداری جنسی
طرّاحان برنامه «فقط خویشتنداری»، به عنوان نمونه در یک مورد، شش مهارت یا شش گام برای رسیدن به خویشتنداری جنسی را مطرح کرده اند که عبارت اند از:
۱. لباس های مناسب بپوش. طرز لباس پوشیدن تو برای دیگران، پیام هایی می فرستد، حتی اگر تو قصد این کار را نداشته باشی. مردان (بیشتر از زنان) از طرز لباس پوشیدن تأثیر می پذیرند؛ زیرا آنان طوری آفریده شده اند که با آنچه می بینند، تحریک جنسی می شوند.
۲. از داروهای روان گردان و مخدر و الکل استفاده نکن. اینها، توانایی تصمیم گیری و رویارویی و «نه گفتن» را کاهش می دهند.
۳. برای مدتی طولانی، با هم تنها ننشینید؛ زیرا این کار، به سرعت، به ارتباط فیزیکی (تماس بدنی) منجر می شود.
۴. فقط با افرادی که اهداف مشابهی مانند تو دارند، بیرون برو؛ چون حفظ نظام ارزشی را برای تو آسان می کند.
۵. نیاز عشق خود را بشناس. شناخت نقاط آسیب پذیر خود، تو را از اشتباهات جدّی حفظ می کند.
۶. معیار خود را در سطحی بالا قرار ده و قبل از آن که اوضاع حاد شود، آن را معیّن کن.
در موارد شش گانه بالا، به ترتیب از: حجاب و پوشش، مشروبات الکلی، خلوت نکردن با نامحرم، دوستان ناباب، نقطه ضعف شخصی هر فرد، و بالا بردن سطح معیار، سخن به میان آمده است که هر کدام از این مهارت ها به نوعی، در دینْ مطرح شده اند.
در نمونه دیگری نیز چنین آمده است: «رسانه، دوستان و خودت را نیز فراموش نکن؛ اینها چیزهایی هستند که انسان را به فعالیت جنسی، مجبور می کنند…». در این توصیه، به نقش رسانه های مکتوب، شنیداری و تصویری در تضعیف خویشتنداری اشاره شده است.
به گفته کارشناسان ، خویشتنداری جنسی در دوران مجردی ، ازدواج موفق تری را پیش بینی می کند .