اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی یکی از شایعترین انواع اختلالات شخصیت است و متاسفانه رو به فزونی است.

افراد مبتلا به این اختلال، خودانگاره (خودپنداره‌ی) بسیار بی‌ثباتی دارند، روابط میان‌فردی‌شان نیز بسیار بی‌ثبات است. آنان معمولاً سابقه‌ی روابط شدید، اما پرآشوب دارند که معمولاً آرمانی‌کردن مفرط دوستان یا معشوق‌ها را شامل می‌شود اما بعداً به‌سرخوردگی و ناامیدی می‌انجامد. خشم شدید و نشانه‌های بی‌ثباتی عاطفی ویژگی های مهم این اختلال است.

علل اختلال شخصیت مرزی –

در مورد علل این اختلال شخصیت به علل اکتسابی یا تجارب ناشاد در دوران کودکی اشاره شده است نقش تجارب دوران کودکی خصوصا سه سال اول عمر بسیار مهم است. بی ثباتی مادر به دلائل مختلف،طرد کودک و عدم وجود دلبستگی امن در دوران کودکی،درگیری بین والدین، تنبیه کودک و بی توجهی به احساسات او، طلاق والدین ، والدین گرفتار و ناسازگار و…از علل اصلی این اختلال شخصیت است.

 

ویژگی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی عبارتند از:

 

– روابط متزلزل

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، دارای روابطی ناپایدار با خانواده، فامیل و دوستان خود هستند.
این افراد ممکن است سریعا علاقه شدیدی به یک فرد پیدا کنند و ناگهان از آن شخص متنفر شوند.
هر گونه جدایی و یا تغییر در برنامه مورد انتظار، می تواند یک واکنش شدید و احساس طرد را در بیمار مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ایجاد کند.
هنگامی که این افراد به یک چیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا می کنند.

 

• -خشم بی‌جا

• شرایط خارج از کنترل و یا ناچیز می توانند افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی را بسیار خشمگین کنند.
  برای مثال اگر والدین و یا همکاران برای مدت کوتاهی، به فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی اعتنا نکنند، این فرد از احساس طرد و انزوا، بسیار خشمگین می شود.

• – احساس پوچی

• هنگامی که این افراد به یک چیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا می کنند و توانایی مقابله کردن با این احساس را ندارند.
• علائم اختلال شخصیت مرزی می تواند شامل احساس بی ارزشی، بی عشقی و پوچی باشد.
• یک درمان جدید به نام رفتار دیالیتیکی می تواند برای افراد مبتلا مفید باشد.

• – ترس از تنها ماندن

• خشم و ترس شدید در این افراد از تنها ماندن سرچشمه می گیرد.
  این افراد حتی اگر تجسم کنند که تنها هستند، دچار ترس و عصبانیت می شوند.
  ترس از تنها بودن، یک مشکل جدی در روابط خانوادگی ایجاد می کند.

علائم فوق ممکن است برای هر فرد سالمی نیز پیش آمده باشد ، ولی زمانی که این علائم شدید و مرضی باشد ، و در عملکرد و زندگی شخص اختلال ایجاد کند ، تبدیل به اختلال و بیماری می شود و به درمان نیاز پیدا می کند .

چندین روش موثر برای درمان این اختلال وجود دارد.
دارو درمانی و تراپی میتواند به این موضوع کمک کند.