مراحل عاشق شدن
دانشمندان و محققان عاشق شدن را به سه مرحله تقسیم کرده اند:
مرحله اول، شهوت است که در هر دو جنس زن و مرد به دلیل وجود هورمونهای جنسی استروژن و پروژسترون پدید می آید که دوره کوتاهی دارد.
مرحله دوم، مجذوبیت و دل باختن است. از این مرحله است که واقعاً عشق پا میگیرد. در این مرحله فرد دیگر نمیتواند به چیزی جز معشوقش فکر کند. این مرحله از علاقه مند شدن، باعث فعال شدن واکنشهای استرس زا و افزایش سطح آدرنالین و کورتیزول در خون میشود. این فرآیند تأثیر فریبنده ای در فرد ایجاد میکند. وقتی اولین ملاقات اتفاق می افتد بدن زن و مرد اطلاعات متفاوتی را ردوبدل میکند که تبادل اطلاعات با هورمونها و با نوعی ترکیبات حیاتی که از غدد لنفاوی زیر بغل ترشح میشوند، انجام میگیرد. بدن عرق میکند، قلب سریعتر می تپد و دهان خشک میشود.
مرحله سوم، دل بستن است که تعهد طولانی مدت را به همراه دارد. وقتی فرد وارد این مرحله میشود احساساتش کنترل شده تر میشود. این احساسی است که زوجها را به هم متعهد میکند و هورمونهایی که در این مرحله به وسیله سیستم عصبی آزاد می شوند، هورمونهایی هستند که باعث میشود دو نفر به هم وفادار بمانند.
وقتی فردی حس می کند عاشق طرف مقابل شده حالت سرخوشی به او دست می دهد و این حالت نتیجه فعالیت فنیل اتیل آمین یا نوعی آمفتامین مغزی طبیعی است که در شکلات یا کاکائو هم وجود دارد و انرژی و اشتیاق فرد را افزایش می دهد. البته اثر فنیل اتیل آمین دوام چندانی ندارد و برای اینکه این حالت در فرد بماند به فعالیت هایی نیاز است تا دوباره سبب ترشح آن شوند. ماده دوپامین ، مسبب حس خوشبختی و آرامش در بدن است. اکسی توسین هم هورمونی است که بانوی عشق لقب گرفته است. صدای فرد مورد علاقه، خاطرات شیرین، حتی یک نگاه مهربان باعث ترشح این هورمون در بدن میشود و به مقدار زیادی در اولین رابطه عاشقانه در بدن ترشح میشود .
به گفته پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو، هورمون اکسی توسین در ارتباط با توانایی حفظ روابط سالم بین اشخاص و مرزبندی های روانشناختی سالم با افراد دیگر است .
اکسی توسین باعث وابسته شدن و عشق دو فرد به هم میشود و افراد را به داشتن یک زندگی بادوام، رابطه زناشویی مکرر و داشتن فرزند و … ترغیب میکند. دانشمندان میگویند که پس از دوره معینی که بین یک سال و نیم تا چهار سال طول میکشد، بدن فرد به محرکهای عشقی عادت می کند. پس از ایجاد مقاومت در برابر مواد انگیزاننده ای همچون PEA ، عشق شورانگیز به سردی می گراید و تبدیل به چیزی میشود که هلن فیشر در کتاب « آناتومی عشق » آن را دلبستگی می نامد .