چرا مردها هنگامی که ترسیده اند یا نگران هستند ، فقط عصبانیت خود را ابراز می کنند؟

مردها هنگامی که ترسیده اند یا نگران هستند، با عصبانیت واکنش نشان می دهند. وقتی که رنجیده اند، عصبانی تر می شوند؛ وقتی که احساس گناه می کنند، باز هم عصبانی می شوند؛ گاهی اوقات حتی از این که این قدر همسر یا نامزد خود را دوست دارند و تا بدین حد به وی محتاجند، باز هم با عصبانیت واکنش نشان می دهند؟

به منظور یافتن پاسخ این معما، می بایست به کودکی مردها نگاهی بیاندازیم. تا همین اواخر به پسر بچه ها چنین آموزش داده می شد که نباید احساسات آسیب پذیری نظیر رنجش، ترس یا نیازمند بودن را از خود بروز دهند. چرا که این احساسات، واکنش ضعیف ها به شمار می روند و فقط به درد دخترها می خورند نه پسرها. پسرهایی که می رنجند، گریه می کنند، می ترسند، مسخره جلوه می کنند .

به پسرها برای قوی بودن، خشن بودن و رفتار مردانه داشتن جایزه داده می شود. از آن ها چنان چه عصبانی شوند یا دعوا کنند پذیرفتنی است، چنان چه جا بزنند، بترسند و گریه کنند پذیرفتنی نیست .

توصیه به زنان : هنگامی که حدس می زنید، شوهرتان احساسات دیگری (به غیر از خشم)را تجربه می کند، به این روش می توانید کمک کنید. برای او منطقه ی امنی فراهم کنید تا از خشم خود دور شود و احساسات آسیب پذیرش را نیز حس کرده و متعاقباً آن ها را ابراز کند. مردها به تأیید و تشویق و حمایتی که شما می توانید به آن ها بدهید، نیاز دارند هر چند در ظاهر اینگونه به نظر نرسد .

به خاطر داشته باشید، مردها همواره به خاطر آسیب پذیر بودنشان مورد انتقاد زیادی قرار گرفته اند. هیچ وقت به خاطر این مورد کسی آن ها را تأیید نکرده است در حالی که به آن نیاز دارند . هنگامی که همسرتان کمی خودش را رها کرده و احساساتش را ابراز می کند، به او بگویید که چقدر دوستش دارید و به او افتخار می کنید. منظورم این نیست که رفتار زیردستانه ای پیش بگیرید، بلکه منظورم این است که از مردتان به خاطر انجام آن چه که براستی برایش ترسناک است، حمایت کنید.

هرچه مردی عصبانی تر است، پسر بچه ی کوچک درون (کودکی) او بیشتر ترسیده است. و به درک و حمایت بیشتری نیاز دارد .

نکته ی مهم: چنان چه نامزد یا همسرتان خشم مزمن و همیشگی دارد که برایتان آزار دهنده و غیرقابل کنترل است، توصیه های این بخش را تماماً فراموش کنید و فوراً نزد مشاور یا روانکاو بروید.