توانایی زن در عشق ورزیدن به راستی موهبتی الهی است که به زن ارزانی شده است.  سالها باید به خود یاد آوری کنید که عشق به معنای یک اولویت برای زن مشکل یا عادتی نا سالم نیست؛ تا مجبور باشد از آن خلاصی یابد یا آن را کنار بگذارد، بلکه تبلور ذاتی و جوهره فطری زن است .

باور داشته باشید که وقتی زن ها بیاموزند که توانایی خود را در عشق ورزیدن به عنوان موهبتی زیبا گرامی بدارند و قدر بدانند ، مردان زندگی شان نیز می آموزند تا به طرز مشابهی رفتار کنند .

گاهی اوقات تجربیات و وقایع دوران بزرگسالی موجب رویگردانی زن از عشق می شود. رابطهء احساسی ناسالم  و مخرب با یک مرد می تواند  آسیب  روحی  سنگینی بر  زن  وارد  سازد و موجب شود که او دل و جان خود را بر روی دیگران ببندد.  اغلب چنین زن هایی عملا به طرزی خود آگاه توجه و تمرکز خود را از روی عشق بر می دارند و منحصرا آن را روی کار و شغل خود منعطف می سازند ؛ تا از درد و رنج آسوده و بر حذر باشند . گویی ناخود آگاه تصمیم  می گیرند سردتر و بی احساس تر شوند درست مانند همان هایی که به آنها  آسیب زده اند .

گاهی اوقات این سردی از دوران کودکی نشأت می گیرد کودکی دردناک ممکن است بر روی گرایش و تمایل زن بر عشق ورزیدن تاثیرات منفی گذاشته باشد . ولی عشق در اعماق وجود زن وجود دارد و باید اجازه دهد تا بیرون بیاید و جریان پیدا کند .

حتی زنانی که قلب شکسته و دردمندی دارند هم  نیازشان  به  نزدیکی و صمیمیت  و ارتباط احساسی همچنان مانند گذشته نیرومند و فعال  است و تنها روش تمایل و خواست آنان  به عشق تغییر کرده است .

https://kanongarm.ir/%d9%87%d9%85%d8%b3%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8-%d9%87%d9%85%d8%b3%d8%b1/